وقتـــــای بـــی تـــابی

دنیا همان یک لحظه بود آن دم که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود

عطر يار

            مـــــا نــــدانيم كه دلبستــــه اوييم، همه       مست و سرگشته آن روى نكــــوييم، همه

     فـــــارغ از هر دو جهانيم و ندانيم كـــه ما        در پــــى غمــــــــزه او باديـــه پوييــم، همه

        ســــاكنان در ميخـــــانه عشقيم، مـــدام        از ازل، مست از آن طــــرفه سبوييم، همه

        هر چه بوييم ز گلزار گلستـــان وى است         عطـــر يـــــار است كه بوييده و بوييم، همه

          جــــز رخ يـــــار، جمالــــى و جميلى نبود         در غم اوست كه در گفت و مگوييم، همه

       خود ندانيم كه سرگشته و حيران همگى         پــــى آنيم كــــه خـود روى به روييم، همه

                            اگه نظر بدین ممنون میشم                                                  

[ ۱۳۸٦/۱۱/٢۱ ] [ ۱٢:٢٦ ‎ب.ظ ] [ *م ، ز* ] [ نظرات () ]