وقتـــــای بـــی تـــابی

دنیا همان یک لحظه بود آن دم که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود

پندی از مرگ

ادريس نبي در يكي از صحيفه هايش فرمود :

 

« پس هنگامي كه مرگ بر تو وارد گشت و صداي ناله ات بالا رفت و عرق از پيشانيت سرازير شد ، لبانت خشكيد و آب دهانت خشك شد ، هنگامي كه كالبدت به لرزه افتاد و شراب مرگ و تلخي و ترس آن گلويت را فشرد ، ديگر نداي اطرافيان را نمي شنوي و مثل مرداري در ميان خانواده ات بر زمين مي افتي .

 تو عبرتي هستي براي اطرافيان ، مرگ انديشه دارد براي اطرافيان تو ، اگر بفهمند ، هر عمري كه داشته باشي ، باز هم كوتاه و پايان يافتني است .

اي كسي كه خواهي مرد ، اي انسان ، پند بگير مرگ سخت و ترس آور است . هر چند كه مرگ در مقابل هول قيامت ناچيز است . »

                                                                                                                  نظر بدین

                                 

[ ۱۳۸٦/٢/۸ ] [ ۱٠:٠۳ ‎ق.ظ ] [ *م ، ز* ] [ نظرات () ]